Górska cisza w zakamarkach mojej jesieni…

Cisza otula mnie swoją pierzyną bezkresnej i lirycznej intymności. Emocje stają się takie nagle jasne i zrozumiałe. Rozwiewają wszystkie moje wątpliwości. Ciało głaszcze po duszy mój umysł, prosząc szeptem o gest zaufania…

„W ciszy wszystko co we mnie staje się głośne, barwne i nieskazitelnie donośne.„

Jesień powróciła do mego serca ukradkiem. Dyskretnie włamała się w zakamarki moich poukrywanych pomieszczeń. Rozsypałam kolorowe liście na kominku. Wstążką oplotłam świece z gałązką jarzębiny. Wrzosy ukradłam z mojego balkonu. Wolę patrzeć jak kwitną, z kubkiem rozgrzewającej herbaty w dłoniach, w moim sielankowym pokoju. Tak wiem, wiem o tych przesądach. Że według wierzeń nordyckich symbolizują śmierć i ogrom nieszczęść z jasnego nieba. Jednakże w celtyckich regionach świata były symbolem szczęścia, miłości jak i również pasji. Walić to myślę ! Przecież jestem specjalistką od łamania zasad i jakichkolwiek schematów.

• 

• 

• 

• 

• 

Upajam się melancholią, myśląc o podróży w głąb kolorowego, ukladajacego się do snu, zimowego lasu. Otulona w kocu, z cieknącym nosem od kataru. Z bolesnym gardłem od tygodnia. Rozpadam się pomału, rozmieniając na drobne…

„Góry moje ukochane, wołają mnie przez okno, zapraszając do swej bezgranicznej krainy kolorowej uważności, by uduchowić i narodzić mnie znów na nowo.„

Nie mogę podać Ci ręki moja jesienna królowo nostalgii. Egzystencjalny smutek rozprasza się w każdym zakurzonym kącie mojego mieszkania. Kochamy te stany urocze. Uwielbiam się nimi upajać. Wtapiać w jedność własnego jestestwa, w te ponure październikowe dni. Bo jak tu wytrzymać w dolinach samemu. W obliczu widoku gór z mojego balkonu. Wspomnienienie magicznych buków, otulonych mgłą opadającą na moje zmeczone od plecaka ramiona. Szum potoków nuci mi do ucha i szepcze czule… wracaj ! Wiem, cierpliowość jest matką pokory co dnia. Bo tylko w tym akompaniamencie góry smakują jeszcze bardziej. Nic nie dzieje się bez przyczyny. Wszystko co nas wypełnia jest po coś…

„Liście spadają z drzew. Jestem tu. Obecna sama sobą. Uczę się pokory do własnego życia. Chwilo trwaj ! Bo w Tobie jest siła ! Chcę Cię zawsze celebrować i wolnością oddychać… Ty wiesz o mnie wszystko…”

• 

•